log bac2
log sp

Wat is Epoxy?

In Zwitserse laboratoria werd in 1938 voor het eerst epoxy ontwikkeld. Het was echter pas kort na de tweede wereldoorlog dat epoxies op grotere schaal werden geproduceerd en in verschillende producten werden toegepast.

 
Epoxies zijn polymeren, die beginnen als vloeistof en overgaan in vaste vorm door een chemische reactie. Een op epoxy gebaseerde polymeer is mechanisch sterk, bestand tegen chemicaliën (in de vaste vorm) en heeft een zeer groot hechtingsvermogen gedurende de overgang van vloeistof naar vaste stof. Deze eigenschappen, in combinatie met de variëteit aan basisstoffen waaruit een epoxy kan worden samengesteld maakt dit product zeer veelzijdig.

Epoxy systemen combineren twee essentiële componenten; een hars en een harder. De hars component is het “epoxy” gedeelte. De harder is het gedeelte dat daar chemisch mee reageert (gebruikelijk een “amine”). Hars is meestal lichtgekleurd, bijna helder en praktisch reukloos. Harders zijn vaak donker van kleur en hebben een kenmerkende “amoniak-achtige” geur. Wanneer de 2 componenten worden samengebracht en grondig gemengd zullen zij chemisch reageren en onomkeerbaar een verbinding aangaan (crosslinken). Na de volledige reactie ontstaat een stijf plastic polymeer materiaal. Deze polymeer wordt “thermoset” plastic genoemd, omdat deze na uitharding onomkeerbaar stijf blijft en relatief door hitte niet verandert.

Omdat de chemische samenstelling van epoxies zo gevarieerd is kunnen chemici epoxies ontwikkelen voor een breed spectrum specifieke taken. Sommige epoxies, die worden gebruikt als coating, zijn voorzien van oplosmiddelen, maar de meerderheid  epoxies voor structurele toepassingen zijn oplosmiddelvrij en dit zijn de types die meer zorg in het gebruik behoeven. Deze worden hier uitgelicht.

Hoe worden epoxies gebruikt?

De hars en harder worden normaal gesproken geleverd als twee vloeistoffen in separate verpakkingen. Om de reactie op gang te brengen moeten deze componenten niet alleen in de exacte verhouding worden gecombineerd (mengverhouding) maar moeten ook de moleculen met elkaar in contact worden gebracht door zorgvuldig mengen. Dit zorgt dat de reactie wordt gestart en de uitharding zich kan voltrekken.

Een beetje extra van één van de componenten zal de chemische reactie (cross-linking) verstoren en de gebruiker zal ervaren dat het eindproduct zachter blijft dan bedoeld.
 
Epoxies moeten niet worden verward met een andere alledaagse groep polymeren, de polyesters. Al lijken ze op elkaar, het uithardingsprincipe en de eigenschappen zijn totaal verschillend. De polyesterharsen hebben de kenmerkende (en schadelijke) geur van styreen, terwijl epoxies praktisch geurloos zijn. Dit styreen is zowel het oplosmiddel als de reagerende stof in de polyester. De polyesterhars reageert met zichzelf na toevoeging van de catalysator om een hard plastic polymeer te vormen. De hoeveelheid catalysator is niet kritisch en wordt al naar gelang de snelheid waarmee de reactie moet plaatsvinden toegevoegd. Met polyester zijn lange verwerkingstijden en mechanische eigenschappen die de SP epoxies kenmerken onhaalbaar. Pagina 4 geeft een overzicht van de belangrijkste verschillen tussen deze twee.

De uitharding van alle epoxies is een zogenaamd exotherm proces, waar hitte bij vrijkomt als natuurlijk gevolg van de chemische reactie. Door inzicht in de reactiefasen van een epoxy kan deze succesvol en efficiënt worden toegepast zonder overbodig afval (overschot) en premature uitharding. 
Pacific college medycyny orientalnej http://kupicpigulki.pl/viagra/ GE healthcare karty kredytowej